Ik kom thuis na een avond zingen. Jas uit, tas neer. En dan hoor ik het nieuwste bericht op ons antwoordapparaat.
“Pauke met mama. Ik ben een beetje in de war. Weet jij waar papa is? Hij moet hier ergens in de villa zijn.”
Piep – volgend bericht, luid en duidelijk:
“Pauk, met papa. Ik ben weer thuis.”
Daar heb ik mijn moeder maar niet van op de hoogte gesteld. 
Het blijkt namelijk het oudste bericht op ons antwoordapparaat te zijn. Van maart 2023. Mijn vader was na een elleboogoperatie weer thuis.
Ik schrik me wild van zijn heldere, luide stem. Mijn hart maakt een sprong en heel even is hij er weer.
Als dochter van allebei
Bijzonder hoe één antwoordapparaatbericht je in een paar seconden van het ene naar het andere kan brengen. Van mijn moeder die even niet meer weet dat haar man is overleden, naar mijn vader die ineens weer springlevend klinkt.
En van de pijn van mijn moeder, die haar man zoekt, naar mijn eigen pijn om het verlies van mijn vader én omdat zij hem zoekt en ik haar niet kan geven wat ze zoekt.
Ook dit is mijn levenswandel. Als dochter van een vader die er niet meer is en een moeder die niet weet dat hij er niet meer is.
Herken je iets van dit heen en weer bewegen tussen liefde, verdriet en verwarring?
💚 Jouw levenswandel
Misschien merk je dat je behoefte hebt om hier eens bij stil te staan, om woorden te geven aan wat er speelt en te ontdekken wat jij nodig hebt.
Bij Levenswandel loop ik graag een stukje met je mee.🌿